ق

قات – ghāt : کاسبی که قیمت جنس را دو برابر خرید با مشتری حساب می کند .
قاچو – ghāčo : نوعی بازی که کودکان با چند ریگ انجام می دهند .
قارا قار – ghārāghār : داد و فریاد .
قاره – ghāra : صدای بلند ، فریاد .
قاز قلنگ – ghholeng : پرنده ای است شبیه مرغابی .
قازمه – ghāzma : کلنگی که یک سر دارد .
قاژ دره – ghāž darra : پرنده ای است به اندازه سار ورنگ پر آن سیاه است .
قاطر تخت –  ghere taxt : قاطر سواری .
قاطر تیله –  ghāter tila : قاطر دو ساله را گویند .
قاطر شیره –  ghāter šira : قاطری که هنوز شیر می خورد .
قاغذ – کاغذ .
قاغنات –  ghāgenāt : شیر ماک که پس از زایمان وگاو یامیش از آن دوشیده ومی جوشانند وپس از سرد شدن لخته می شود .
قاف –  ghāf : متلک ،لغز .
قاقیله –  ghāghila : افراد کم بنیه وضعیف را گویند .
قای جره کرده –  ghāy jarra kerda : کسی که نشسته است و در برخاستن کاهلی می کند و این پا و آن پا می شود .
قایم قایم کنی –  ghāyem gh koni : قایم موشک .
قپ –  ghap : چنگال ،مشت نیم باز .
قپ برده –  ghap borde :  با چنگال ومشت نیم باز حمله بردن برای گرفتن چیزی .
قپ ریت کرده –  ghape rit kerde : تلاش کردن و کوشیدن برای به دست آوردن چیزی ، یا غریقی که تلاش میکند دست به چیزی بگیرد و نجات یابد .
قپ قپ کرده –  ghap ghap kerde : حمله بردن و تلاش کردن برای به دست آوردن چیزی .
قپو –  ghapo : قپان .
قپو چی –  ghapoči : کسی که کار و شغلش قپان کردن است .
قپی ریش –  ghapi riš : ریشی که یک قبضه باشد .
قت –  ghot : دم بریده ، هر چیزی که بطور ناقص بریده شده است .
قته –  ghota : سرفه .
قته کرده -   ghota kerde : سرفه کردن .
قتی –  ghati : قحطی .
قد بلن –  ghad bolen : قد بلند .
قد جره –  ghad jarra : خمیازه .
قد کشه –  ghad kaša : خمیازه .
قدوراقنه –  ghad veraghne : رشد کردن سریع .
قرپ –  ghorp : احترام ،شخصیت .
قرپ قوت –  ghorpe ghot : اصطلاحاً تلاش شدید برای زندگی را گویند .
قرپ کرده –  gherp kerde : بردن چیزی به وسیله برنده ای بسیار تیز با یک ضربه .
قرت – ghart : وام ، قرض .
قرتاسه –  ghortese : حلقوم ، گلو .
قرت دار –  ghart d : بدهکار – بستانکار .
قرتسه –  ghortese : پارچه ای که بر اثر ضربه سوراخ می شود – زبان که لای دندان ها می ماند .
قرت کرده –  ghart kerde : وام گرفتن .
قرت و فرت –  ghart o fart : اصطلاحا وام را گویند .
قرتی –  gharti : قرضی ، وامی .
قرصه –  ghorsa : نانی که از آرد ذرت تهیه شده باشد .
قرقره –  ghor ghora : نای ، خرخره .
قرقلیت –  ghar gholit : قره قورت .
قرناقه –  ghornāgha : گریبان .
قرنج –  ghorenj : نیشگون .
قرو –  gharo : قران ،واحد پول .
قرو – gharu :  کسیکه از هر چیزی می رنجد و قهر می کند .
قرواق –  ghorvāgh : قور باغه .
قرواق مله –  ghorvh mala : شنای قورباغه .
قره –  ghera : جنجال ، انبوه مردم که برای تماشای چیزی جمع می شوند .
قره د دم –  ghera de dōm : جنجالی ، کسی که کارش همیشه منشا جنجال و سر و صدا است .
قره قش –  ghera ghoš : مرضی است مخصوص سم اسب وبرای بهبودی محل مرض را داغ می کنند .
قره قم قم  -  ghera ghom ghom :  بازی الاکلنگ .
قری –  gharey : بعضی ، قدری .
قژ –  ghož : پیسه ،ترکیب دو رنگ سفید و سیاه .
قژقژی –  ghož ghoži : پیسه ، صفت پارچه ای یا چیزی که رنگ پیسه داشته باشد .
قسم هار –  ghesam hār : سوگند خورده .
قسییو –    ghasiyo : قی ، استفراغ .
قش –  ghoš : قوش .
قشمه -  ghošma : زرنگ ، سخن چین.
قشه –  ghoša : مسابقه اسب دوانی .
قشه –  ghoše : لشکر ،قشون .
قصو -   ghesow : قصاب .
قصه قشه –  ghesa gho : مناظره ، مسابقه حرف زدن بین دو نفر .
قصه کرده –  ghesa kerde : حرف زدن ، با تندی وخشونت با کسی حرف زدن .
قطار –  ghetār : کمر بند چرمی که مخصوص فشنگ است .
قطی –  ghoti :قوطی .
قطی کرمیت –  :  ghoti kermitقوطی کبریت .
قغه –  ghaqa : ممنوع ،قدغن .
قل –  ghol : پا .
قل –  ghol : خاکستر .
قل –  ghol : تیکه ، پاره ،قطعه .
قل –  ghal : روده ای که روده بزرگ و محل دفع را به هم  وصل می کند .
قلا – ghelā : قلعه ،دژ .
قلا –  ghelā : کلاغ ، زاغ .
قلا پیک –  ghelā pik : چشم کوری را گویند که گود رقته و خالی شده .
قلاچ –  ghollāč : واحد اندازه گیری است وآن فاصله دو انگشت ابهام و سبابه است وقتی که باز شوند .و معمولا 20 سانتیمتر است .
قلاییی –  ghelāyi : قلع ، فلزی است .
قل پنجه –  ghal panja : دو دست را به هم قلاب کردن وانگشتان دو دست رادر لابلای هم نمودن .
قل پل –  ghal pal : تیکه پاره .
قل جاجا –  ghol jā jā kerde : معنی اصلی این کلمه حالت مرغی است که می خواهدتخم کند ومرتبا از جایی بجایی می رود صدا می کند – بی طاقتی و شتاب .
قل سا کرده –  ghel sā kerde : خاکستر مالیدن به ظرف برای تمیز کردن .
قلغ –  gheleq : عادت ، روش .
قلف –  gholf : قفل .
قل قاف –  ghal ghāf : نوعی مازو است که از درختان جنگلی به دست می آید و در دباغی به کار می رود .
قل  قل کرده –  ghal ghal kerde : پاره پاره کردن ، گوشت یا نان .
قلم زیه –  ghelam zaye : قلمه زدن درخت یا گل .
قلن انداز –  ghela dāz : جشن مخصوصی است که پیروان مذهب علی الهی هر سال برای مدت چهار شب و هر شبی بنامی (شب اول کامریجان دوم شیرقتی سوم شاه علی چهارم پیر موسی ) نامیده می شود بر پا می کنند .
قلو –  ghelo : پیش آمد و سرنوشت دردناکی که جادوگران برای افراد در نظر می گیرند، قران.
قلو –    ghalow : قلاب ، مانند قلاب ماهیگیری .
قلو –  ghollo : قلیان .
قلوا پشت بییه –  ghal vāpošt biye : به پشت افتادن بر اثر حالت سستی و ضعف و مانند آن .
قلوچ –  ghelōč : دوبین ،احول .
قلوه –  gholva : دندانهای نیش سگ وحیوانات درنده را گویند .
قله –  gholla : ملخ .
قلیچ –  ghelič : احول، دو بین .
قم –  gom : نبش ، خم راه .
قماچ –  ghomāč : هدف ، نشانه ای که برای مسابقه تیراندازی تعیین می شود .
قم پز –  ghom poz : خودستا .
قمرو -     ghomaru : دست یا پایی که شکسته و گچ بسته شده است .
قمقمه –  ghomghoma : چلپاسه، حیوانی است خزنده .
قن –  ghan : قند .
قناغ –  ghonāq : قنداق تفنگ .
قناغه –  ghonāqa : قنداق نوزاد .
قن اشکه –  ghaeške : قند شکن .
قنج –  ghenj : آرایش .
قن دو –  ghando : قنددان .
قنس –  ghens : قسط .
قن شکروک -   ghan šakruk : گیاهی است خار دار وپیازی شیرین دارد .
قنیل –  ghanil :  قندیل .
قو –  ghow : بند استخوان ، مفصل  - استخوانی که با آن قمار بازی کنند .
قوچه –  ghowča : گاز گرفتن اسب .
قور –  ghr : قبر .
قور پا –  ghōr pa : نگهبان قبر .
قور پشکنک –  ghōrpeškenak : گورکن ، حیوانی است .
قورت –  ghurt : نوشیدن .
قورت –  ghurt : متکبر ، خودخواه .
قوغ –  ghuq : گوژ ، خمیده .
قوغو –  ghuqu : گوژ پشت .
قولمه –  ghowlama :  قابلمه .
قوویت –  ghowvit : قاووت .
قوه –  ghava : قبا ، کت – قهوه .
قی – ghey : کمر – استفراغ .
قی -   ghi : جنگ .
قی بر –  ghey bor : میان بر .
قیت –  ghit : بلع ، فرو بردن – روزی خوراکی .
قیت بریه –  ghit borriye : روزی بریدن .
قیت دیه –    ghit daye : بلعیدن ، فرو بردن .
قی جره –  ghey jarra : کمر چرخاندن .
قی درد –  ghey dard : کمر درد .
قیر –  ghirr : تاخت ، دو .
قیرقر –  ghir ghar : ناله و فریاد .
قیرنه –  ghirane : صیحه کشیدن ، فریاد زدن .
قیر و زیر –  ghirr o zirr : صیحه و فریاد زدن .
قیرنیایه –  ghirr neyāye : دویدن ، دوانیدن اسب .
قیره –  ghirra : فریاد – صدای کلاغ .
قیژ قیژو –  ghiž ghizu : کودکی که عادت به فریاد کشیدن دارد .
قیژنه –  ghižane : صیحه کشیدن ، فریاد زدن .
قی کرده –  ghey kerde : جنگ کردن .
قیل –  ghil : گود ، عمیق – قیر .
قیلی –  ghili : گودی .
قیم –  gheyam :  قدم .
قی ون -  ghey van :  بند قنداق نوزاد .
قییفه –    gheyifa : قطیفه : پارچه ای که در حمام به جای حوله برای خشک کردن بدن به کار می رود .
قییم –  gheyim : قدیم .